افغانستان · ۱۹۳۴–۲۰۰۴ میلادی

فضل‌الحق
خالقیار

اقتصاددان، دولتمرد و صدراعظم

از هرات تا کابل؛ یک عمر خدمت به افغانستان در سه دورهٔ سیاسی.

آشنایی با زندگی خالقیار
فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۹۱ میلادی
فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۹۱ میلادی
هرات — کابل

زندگی‌نامه

یک عمر خدمت به افغانستان

فضل‌الحق خالقیار، صدراعظم پیشین افغانستان، در ۳۱ می ۱۹۳۴ میلادی (۱۰ جوزای ۱۳۱۳ هجری خورشیدی) در هرات به دنیا آمد. او از باتجربه‌ترین اقتصاددانان کشور به شمار می‌رفت و در طول ۳۵ سال خدمت دولتی، در سه نظام سیاسی مختلف، مسئولیت‌های مهمی را بر عهده داشت. آخرین مقام دولتی او صدارت افغانستان در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ میلادی بود. خالقیار در ۱۶ جولای ۲۰۰۴ میلادی (۲۶ سرطان ۱۳۸۳ هجری خورشیدی)، در ۷۰ سالگی، در تبعید در هالند درگذشت.

تولد
۱۰ جوزای ۱۳۱۳ · ۳۱ می ۱۹۳۴ · هرات
صدراعظم
۱۹۹۰–۱۹۹۲ میلادی · افغانستان
درگذشت
۲۶ سرطان ۱۳۸۳ · ۱۶ جولای ۲۰۰۴ · هالند

گاه‌شمار زندگی

رویدادهای مهم زندگی

از کودکی در هرات و ورود به خدمات دولتی تا رسیدن به مقام صدارت افغانستان.

بخش ۰۱ / ۱۹۳۴–۱۹۵۴

کودکی در هرات و سال‌های تحصیل

۱۹۳۴

تولد در هرات

فضل‌الحق خالقیار در ۳۱ می ۱۹۳۴ میلادی در شهر هرات، در خانواده‌ای بزرگ و مرفه به دنیا آمد.[۱] پدرش، غلام‌یحیی خان تیموری، و پدربزرگش، خالقداد خان تیموری، از شخصیت‌های بانفوذ شمال‌غرب افغانستان بودند و هر دو در دورهٔ پادشاهی، مسئولیت‌های مهمی در ادارهٔ منطقه داشتند. بر اساس شجره‌نامهٔ خانواده، نسب آنان به شاهرخ میرزا می‌رسد. شاهرخ میرزا کوچک‌ترین پسر تیمور، بنیان‌گذار امپراتوری تیموری، بود. او پس از مرگ پدر به پادشاهی رسید و پایتخت خود را از سمرقند به هرات منتقل کرد.[۲]

در زمان تولد خالقیار، ساختار اجتماعی هرات ماهیتی نیمه‌فئودالی داشت و قدرت اصلی در دست مالکان بزرگ زمین بود. بخش بزرگی از مردم از آنان پیروی می‌کردند. این مالکان، زمین را تنها سرچشمهٔ ثروت و پشتوانه‌ای پایدار برای نفوذ اجتماعی و سیاسی خود می‌دانستند. خان‌ها و بزرگان قبایل پیوسته می‌کوشیدند جایگاه و نفوذ خود را در جامعه حفظ کنند، گسترش دهند و بر آن تسلط داشته باشند.

۱۹۵۴

آغاز تحصیل در پوهنتون کابل

سال‌های جوانی خالقیار با گسترش معارف در افغانستان هم‌زمان بود. او از نخستین فارغ‌التحصیلان لیسهٔ سلطان غیاث‌الدین غوری در هرات بود و با نتایج درخشان به پوهنتون کابل راه یافت. او در رشتهٔ اقتصاد در پوهنتون کابل تحصیل کرد.[۳] تحصیل خود را در سال ۱۹۵۴ میلادی آغاز کرد.

بخش ۰۲ / ۱۹۵۸–۱۹۷۳

دورهٔ پادشاهی افغانستان

۱۹۵۸

آغاز کار در وزارت پلان

پس از پایان موفقانهٔ تحصیلات، در سال ۱۹۵۸ میلادی به عنوان کارمند در وزارت پلان که تازه تأسیس شده بود، آغاز به کار کرد.[۱] در آن زمان، فارغ‌التحصیلان پوهنتون معمولاً باید پیش از شروع کار، دو سال خدمت عسکری را سپری می‌کردند. با این حال، وزارتخانه‌ها در موارد استثنایی می‌توانستند از وزارت دفاع بخواهند که خدمت عسکری کارمندان تازه‌استخدام‌شدهٔ آنان را تا دو سال به تعویق بیندازد.

وزارت پلان که مستقیماً زیر نظر محمد داوود خان، صدراعظم وقت، اداره می‌شد، از کارآمدترین و مهم‌ترین نهادهای دولتی بود و جایگاه ویژه‌ای در حکومت افغانستان داشت. شمار کارمندان افغان این وزارت در آن زمان از صد نفر بیشتر نبود. در استخدام کارمندان، به دانش تخصصی و شایستگی آنان توجه ویژه‌ای می‌شد. در کنار کارمندان افغان، شماری از متخصصان و مشاوران خارجی نیز در این وزارت کار می‌کردند. برخی از آنان در چارچوب برنامه‌های همکاری میان کشورها به وزارت پلان کمک می‌کردند. در میان متخصصان و مشاوران خارجی، سهم ایالات متحدهٔ امریکا بیشتر بود و پس از آن، نهادها و سازمان‌های وابسته به ملل متحد قرار داشتند.

کار در وزارت پلان به خالقیار فرصت داد تا دانش تخصصی و مهارت‌های حرفه‌ای خود را گسترش دهد و از تجربهٔ مسئولان ارشد وزارت و متخصصان خارجی بیاموزد. استعداد و پشتکار او نیز توجه رهبری وزارت را جلب کرد؛ تقدیرنامه‌های او گواه این امر است.

۱۹۶۰–۱۹۶۱

خدمت عسکری و بازگشت به وزارت پلان

پس از دو سال کار در وزارت پلان، در سال ۱۹۶۰ میلادی وارد دورهٔ افسران احتیاط در اکادمی نظامی شد. پس از یک سال خدمت عسکری، پیش از موعد به وزارت پلان بازگشت و مسئولیتی در سطح مدیریت در بخش احصائیه بر عهده گرفت.

۱۹۶۲

ادارهٔ محلی و انکشاف منطقه‌ای

فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۶۵ میلادی
فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۶۵ میلادی

در سال ۱۹۶۲ میلادی، وزارت پلان را ترک کرد و نخست رئیس اداری ولایت هرات و سپس معاون ادارهٔ انکشاف دره‌های هلمند و ارغنداب شد.

۱۹۶۴
زمینهٔ تاریخی

قانون اساسی جدید

از مهم‌ترین رویدادهای این دوره، تصویب قانون اساسی جدید افغانستان در سال ۱۹۶۴ میلادی و اجرایی‌شدن آن در اکتوبر همان سال بود. این قانون زمینهٔ گذار از سلطنت مطلقه به سلطنت مشروطه را فراهم کرد.[۴]

۱۹۶۶

بازگشت به کابل

در سپتمبر ۱۹۶۶ میلادی، به کابل بازگشت و به عنوان معاون رئیس اداری وزارت مخابرات مقرر شد.

۱۹۶۷

ورود به وزارت مالیه

در فبروری ۱۹۶۷ میلادی، خالقیار به وزارت مالیه رفت و رئیس اداری این وزارت شد.

۱۹۶۹

ریاست ادارهٔ مالیهٔ ولایت کابل

دو سال بعد، در مارچ ۱۹۶۹ میلادی، به ریاست ادارهٔ مالیهٔ ولایت کابل مقرر شد و برای مدتی، به‌طور موقت سرپرستی ولایت کابل را نیز بر عهده داشت.

۱۹۷۱

بازگشت به ریاست اداری وزارت مالیه

در سپتمبر ۱۹۷۱ میلادی، بار دیگر رئیس اداری وزارت مالیه شد.

۱۹۷۲

والی بغلان

فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۷۲ میلادی
فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۷۲ میلادی

در مارچ ۱۹۷۲ میلادی، به مقام والی بغلان رسید.

بغلان از ولایت‌های صنعتی افغانستان در شمال کشور است و شهر پل‌خمری، یکی از شهرهای مهم شمال، در این ولایت قرار دارد. خالقیار در حدود یک سال مسئولیت خود در بغلان، برای رسیدگی به مشکلات مردم تلاش فراوانی کرد. در این دوره، پروژه‌های متعددی از جمله گسترش شبکهٔ آبیاری و کانال‌های زراعتی و ساخت سرک آغاز شد. او برای آگاهی از وضعیت زندگی مردم، به مناطق و ولسوالی‌های دورافتادهٔ بغلان رفت که پیش از آن هیچ والی از آن‌ها دیدن نکرده بود.

بخش ۰۳ / ۱۹۷۳–۱۹۷۸

دورهٔ نخستین جمهوری

۱۹۷۳

معین وزارت مالیه

در جنوری ۱۹۷۳ میلادی، خالقیار به وزارت مالیه بازگشت و به عنوان معین این وزارت مقرر شد.

در ۱۷ جولای ۱۹۷۳ میلادی، محمد داوود خان، پسر کاکای محمد ظاهر شاه، با یک کودتای نظامی، نظام پادشاهی را برانداخت. او نخستین جمهوری افغانستان را اعلام کرد و قانون اساسی سال ۱۹۶۴ میلادی را از اعتبار ساقط ساخت.[۵]

پس از به قدرت رسیدن محمد داوود خان، وزارت مالیه و دیگر وزارتخانه‌ها به افراد مورد اعتماد او سپرده شد. یک هفته پس از کودتا، داوود خان خالقیار را به اقامتگاه خود دعوت کرد. او از کار خالقیار ابراز رضایت کرد و از وی خواست به کار خود به عنوان معین وزارت مالیه ادامه دهد و با وزیر جدید مالیه، سید عبدالله، همکاری کند.

۱۹۷۳

سیاست اقتصادی و مالی در عرصهٔ بین‌المللی

در سپتمبر ۱۹۷۳ میلادی، خالقیار در نشست سالانهٔ بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در نایروبی از افغانستان نمایندگی کرد. او خواستار افزایش کمک‌های انکشافی و کاهش بار بدهی‌ها شد. همچنین از حمایت تعرفه‌ای از صنایع نوپا و فراهم‌شدن فرصت‌های بهتر صادراتی برای کشورهای در حال توسعه پشتیبانی کرد.[۶]

۱۹۷۵

نمایندگی افغانستان در بانک جهانی

در سال ۱۹۷۵ میلادی، خالقیار به عنوان نمایندهٔ افغانستان در هیئت حکام بانک جهانی فعالیت می‌کرد. او به موجب همین مسئولیت، عضو شورای اداری مرکز بین‌المللی حل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ICSID) نیز بود.[۷]

۱۹۷۷

سرپرست وزارت مالیه

در فبروری ۱۹۷۷ میلادی، اعضای لویه جرگه محمد داوود خان را به عنوان نخستین رئیس‌جمهور افغانستان انتخاب کردند. او تا آن زمان، هم ریاست دولت و هم ریاست حکومت را بر عهده داشت. پس از این انتخاب، وزیر مالیه، سید عبدالله، به عنوان معاون رئیس‌جمهور مقرر شد و خالقیار سرپرستی وزارت مالیه را بر عهده گرفت.

۱۹۷۸

تأمین بودجه و پروژه‌های انکشافی

خالقیار در مقام معین، سرپرست و سپس وزیر مالیه، با شرکت در نشست‌های بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول، بانک آسیا و دیگر نهادهای مالی، کمک‌های بلاعوض و قرضه‌های متعددی برای تأمین هزینهٔ پروژه‌های صنعتی، آبیاری و دیگر طرح‌های انکشافی افغانستان به دست آورد. وزارت مالیه تحت رهبری او توانست بودجهٔ دولت برای سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی (۱۹۷۸–۱۹۷۹ میلادی) را از عواید داخلی و بدون کمک یا قرضهٔ خارجی تأمین کند.

بخش ۰۴ / ۱۹۷۸–۲۰۰۴

سال‌های پسین

۱۹۷۸–۱۹۸۵

ادامهٔ کار در امور مالیه

پس از تغییر حکومت در سال ۱۹۷۸ میلادی، خالقیار به کار خود در امور مالیه ادامه داد. او مشاور وزارت مالیه بود و در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، بار دیگر مسئولیت‌هایی را به عنوان معین وزارت مالیه و وزیر دولت در امور مالی به عهده گرفت.[۳]

۱۹۸۰

دشواری‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری خصوصی

در سال ۱۹۸۰ میلادی، خالقیار بار دیگر در نشست سالانهٔ بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول سخنرانی کرد. او به نداشتن دسترسی افغانستان به دریا، هزینه‌های بلند ترانسپورت و موانع تجارت خارجی اشاره کرد. در بیان سیاست حکومت، در کنار نقش سکتور دولتی، بر حمایت از فعالیت‌ها و سرمایه‌گذاری خصوصی نیز تأکید داشت.[۸]

۱۹۸۸

مسئولیت در هرات و شمال‌غرب افغانستان

در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، خالقیار والی هرات بود. دامنهٔ مسئولیت منطقه‌ای او گسترش یافت و در سال ۱۹۸۸ میلادی، مسئولیت‌هایی در ولایت‌های بادغیس و غور نیز به او سپرده شد.[۹] [۱۰]

۱۹۹۰

زخمی‌شدن در هرات

در ۶ اپریل ۱۹۹۰ میلادی، خالقیار در جریان یک مراسم به‌شدت زخمی شد. گروهی از مجاهدین که قرار بود سلاح‌های خود را تسلیم کنند، بر نمایندگان حکومت آتش گشودند. در این حمله چندین نفر کشته شدند.[۱۰]

۱۹۹۰–۱۹۹۲

صدراعظم افغانستان

فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۹۱ میلادی
فضل‌الحق خالقیار، ۱۹۹۱ میلادی

در می ۱۹۹۰ میلادی، خالقیار که عضو حزب حاکم نبود، در دورهٔ ریاست‌جمهوری محمد نجیب‌الله صدراعظم شد. او در ۲۱ می کابینهٔ خود را معرفی کرد. وزارتخانه‌های مهم امنیتی همچنان به اعضای حزب حاکم سپرده شدند.[۱۱] [۱۲]

برنامهٔ حکومت او بر حمایت از فعالیت‌های خصوصی، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و مبارزه با فساد تأکید داشت. او از مطبوعات آزاد که در خدمت منافع ملی باشند، حمایت کرد.[۱۱]

۱۹۹۰

ریاست کمیسیون پاک‌سازی ماین‌ها

در ۱۱ دسمبر ۱۹۹۰ میلادی، کمیسیون ملی پاک‌سازی ماین‌ها و مهمات منفجرناشده به ریاست خالقیار تشکیل شد.[۱۳]

۱۹۹۰–۱۹۹۲

علاقه به فرهنگ و حمایت از آن

خالقیار در دورهٔ صدارت خود از فعالیت‌های فرهنگی نیز حمایت کرد. عبدالحکیم شرعی جوزجانی، از اعضای کمیتهٔ برگزاری سالگرد نوایی، در خاطرات خود نوشته است که خالقیار نشر خمسهٔ ترکی علی‌شیر نوایی را ممکن ساخت و برای آن پنج میلیون افغانی منظور کرد. او همچنین از تلاش خالقیار برای حفظ بناهای تاریخی هرات و حمایت از هنرمند محمد سعید مشعل یاد می‌کند.[۱۴]

۱۹۹۱

روابط خارجی و مصالحهٔ ملی

خالقیار با نمایندگان حکومت‌های خارجی دیدار می‌کرد. از جملهٔ تماس‌های دیپلماتیک او، دیدار با نمایندگان هند در چارچوب گفت‌وگوهای دوجانبه در افغانستان بود.[۱۵]

در ۲۴ سپتمبر ۱۹۹۱ میلادی، او در مجمع عمومی ملل متحد در نیویارک سخنرانی کرد. خالقیار، فراهم‌کردن زمینهٔ انتقال به یک حکومت منتخب را از وظایف اصلی کابینهٔ خود دانست و از تلاش‌های صلح خاویر پرز دکوئیار و بنون سوان حمایت کرد. او همچنین خواستار کمک به مردم آسیب‌دیده از جنگ شد.[۱۶]

خالقیار در سخنرانی خود، آمادگی برای گفت‌وگوی مستقیم با مخالفان حکومت، بدون پیش‌شرط و با میانجی‌گری بی‌طرفانه، از جمله از سوی ملل متحد، را تأیید کرد. او با انتقام‌جویی مخالفت ورزید و خواستار تضمین حقوق بشری همهٔ شهروندان در دورهٔ انتقال، صرف‌نظر از وابستگی‌ها و عملکرد گذشتهٔ آنان، شد.[۱۶]

او تأکید کرد که تأمین مواد غذایی، دوا و سوخت نباید تا پایان جنگ به تأخیر بیفتد. خالقیار همچنین از عادی‌سازی روابط با ایالات متحده، همکاری نزدیک‌تر با کشورهای همسایه و عضویت افغانستان در اتحادیهٔ همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا (سارک) پشتیبانی کرد. سرمایه‌گذاری خارجی نیز باید با تضمین‌های قانونی تشویق می‌شد.[۱۶]

در خزان ۱۹۹۱ میلادی، نام خالقیار در پیشنهادهای تشکیل حکومت وحدت ملی مطرح شد؛ حکومتی که نمایندگان گروه‌های مقاومت نیز در آن سهم داشته باشند. گروه‌های عمدهٔ مخالف این پیشنهادها را نپذیرفتند.[۱۷]

ویجی کی. نامبیار، سفیر وقت هند، در خاطرات خود از وقار آرام و آداب معاشرت سنتی خالقیار یاد می‌کند. به دلیل وضعیت نامساعد صحی خالقیار، نخستین دیدار آن‌ها با تأخیر انجام شد.[۱۸]

۱۹۹۲

پایان دورهٔ صدارت

در اپریل ۱۹۹۲ میلادی، با سقوط حکومت نجیب‌الله، دورهٔ صدارت خالقیار پایان یافت. این آخرین مقام او در حکومت افغانستان بود.[۳]

در ۲۸ اپریل ۱۹۹۲ میلادی، خالقیار در انتقال قدرت به صبغت‌الله مجددی سهم گرفت.[۱۹]

۱۹۹۲–۲۰۰۴

زندگی در تبعید

پس از تغییر حکومت، خالقیار افغانستان را ترک کرد. او نخست به هند و سپس به هالند رفت.[۱]

خالقیار در سال‌های پایانی زندگی از بیماری سرطان رنج می‌برد.[۲۰]

۲۰۰۴

درگذشت در تبعید در هالند

فضل‌الحق خالقیار در ۱۶ جولای ۲۰۰۴ میلادی، برابر با ۲۶ سرطان ۱۳۸۳ هجری خورشیدی، در ۷۰ سالگی در یکی از شفاخانه‌های هالند، جایی که در تبعید زندگی می‌کرد، درگذشت.[۱]

خالقیار وصیت کرده بود که در زادگاهش هرات به خاک سپرده شود. قرار بود پیکر او در هفتهٔ پس از درگذشتش به هرات منتقل شود.[۲۰]

منابع و مآخذ

دیدن فهرست منابع
  1. دانشنامهٔ آریانا: فضل‌الحق خالقیار
  2. دانشنامهٔ ایرانیکا: تاریخ هرات در قرون میانه
  3. رؤسای دولت‌ها و حکومت‌ها — مدخل خالقیار

    صفحهٔ ۲۱ کتاب (صفحهٔ ۳۴ فایل پی‌دی‌اف).

  4. مرکز افغانستان در پوهنتون کابل: پایگاه قوانین — قانون اساسی ۱۹۶۴
  5. سفارت امریکا در کابل: تلگرام ۱۷ جولای ۱۹۷۳

    روابط خارجی ایالات متحده، ۱۹۶۹–۱۹۷۶، جلد E–8، سند ۴.

  6. صندوق بین‌المللی پول: نشست سالانهٔ ۱۹۷۳ — سخنرانی خالقیار

    پنجمین نشست مشترک، صفحهٔ ۲۸۵ به بعد.

  7. مرکز بین‌المللی حل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری: گزارش سالانهٔ ۱۹۷۴/۱۹۷۵

    ضمیمهٔ ۲، صفحهٔ ۱۰.

  8. صندوق بین‌المللی پول: نشست سالانهٔ ۱۹۸۰ — سخنرانی خالقیار

    ششمین نشست مشترک.

  9. فهرست Rulers.org — فضل‌الحق خالقیار
  10. لودویگ آدامک: فرهنگ تاریخی افغانستان (۱۹۹۷)

    چاپ دوم، گاه‌شمار، صفحات ۴۰۵ و ۴۱۱.

  11. یونایتد پرس: معرفی کابینهٔ افغانستان (۲۱ می ۱۹۹۰)
  12. مرکز افغانستان در پوهنتون کابل: خط مشی صدر اعظم موظف (۱۳۶۹)

    شمارهٔ ثبت در فهرست: ۴۸۲۵۲.

  13. آسیا واچ: افغانستان — جنگ فراموش‌شده (۱۹۹۱)

    صفحهٔ ۵۵، پانویس ۱۴۱.

  14. عبدالحکیم شرعی جوزجانی: خاطرات دربارهٔ خمسهٔ نوایی

    آریایی.

  15. لوک سبها: گزارش پارلمانی ۱۰ جنوری ۱۹۹۱

    صفحات ۳۰۷–۳۱۰.

  16. ملل متحد: صورت‌جلسهٔ A/46/PV.7 (۲۴ سپتمبر ۱۹۹۱)

    نسخهٔ انگلیسی، صفحات ۱۱۶–۱۳۳.

  17. یونایتد پرس: موضع رئیس‌جمهور افغانستان (۶ اکتوبر ۱۹۹۱)
  18. ویجی کی. نامبیار: سال‌های من در کابل، ۱۹۹۰–۱۹۹۲ (۲۰۱۸)

    شورای امور جهانی هند، صفحهٔ ۶.

  19. تلویزیون آمو: مروری بر انتقال قدرت در سال ۱۹۹۲

    ۲۸ اپریل ۲۰۲۵ میلادی.

  20. ببرک احساس، بی‌بی‌سی فارسی: درگذشت خالقیار نخست‌وزیر پیشین افغانستان (۱۷ جولای ۲۰۰۴)